Toeristische trip

Gisteravond een fantastische wedstrijd gezien waarin in India wereldkampioen werd, George spontaan op ijs trakteerde en de stad volledig uit z'n dak ging met twee uur vuurwerk. Vandaag tijdens de trip dus overal cricketende jeugd te zien.

Vanmorgen om 08.00 naar de mis. De kerk zit dan ongeveer ¾ vol, de heren links en de dames rechts. In de loop van een half uur stroomt de kerk (van het seminarie hier) helemaal vol en gaat men verder veelal gemixt zitten. Er is een jongenskoor dat gegroepeerd om twee microfoons begeleid door twee gitaren en een heus handharmonium de leiding heeft bij de samenzang.
Ik versta er geen woord van maar zie dat iedereen (veelal jonge mensen!) enthousiast meedoen en ook alle liturgische teksten waar gewenst hardop meezeggen. Roy preekt en begint met een trucje waarmee hij 1 munt in 2 munten verandert, daarmee heeft hij direct de volledige aandacht en je ziet dat hij een zeer goede communicator is en als je over de gave van het woord kan spreken, hij is het voorbeeld.
Na de mis natuurlijk koffie op het seminarie. Ik krijg brood uit de eigen bakkerij, gebakken van eigen oogst met jam, natuurlijk ook van eigen bodem. Dan stappen we in de auto voor onze toeristische trip, we zijn met 7 en ik begrijp al snel dat het geen waterval wordt maar een uitzichtpunt.

Ik ben niet meer verbaasd als onze eerste stop bij (alweer) een seminarie is. Dit keer erg afgelegen en de weg is niet meer dan een hobbelige uitdaging en waar ooit een strookje asfalt is neergelegd. Dwars door de binnenlanden van India dus, erg interessant om te zien. We komen uiteindelijk in Khurda waar het seminarie is waarin de toekomstige priesters een jaar verblijven om na te denken en te mediteren of hun keuze de juiste is voor hen. Pater Pius, een leuke man die ook directeur van de dorpsschool is, en parochiepater, ontvangt ons en leidt ons rond. Dan lunchen we (alweer heerlijk maar ook herkenbaar) en dan gaat George even een dutje doen (volgende week wordt hij 66) en wij gaan naar de dorpskerk, meer dan 100 jaar oud en het gloednieuwe parochiehuis.

Dwars door het dorp (iedereen is katholiek) waar circa 100 families wonen via een medische post bemand door alleraardigste zusters, naar de school, giga groot want er zijn wel 1.300 leerlingen.

De school verzorgt het onderwijs voor het dorp Kharda en 54 omliggende dorpjes. Uitgebreide rondleiding door Pater Pius en de plaatsvervangend directeur zuster Maria (humorvol type!). Daarna terug naar het seminarie maken we ons klaar voor de volgende etappe. Maar niet voordat de studenten met mij willen praten over Nederland en ik hen natuurlijk feliciteer met de geweldige match van gisteren. Dan stappen we in en missen de zusters, die blijken nog ergens op een gastenkamer te ruste te liggen (en nog lang geen 66!). De vertraging komt de jongens goed uit want veel vragen over voetbal moeten beantwoorden.

Dan op pad dwars door het binnenland naar een uitzichtpunt. Teleurstellend want het is erg heiig en de bomen hebben hun bladen allemaal laten vallen waardoor het er nogal desolaat uit ziet. Wel zie ik nog twee apen die, zodra ze door hebben dat ze belangstelling wekken, er vandoor gaan, dus geen goede foto. Daarna gaan we nog naar een site waar een Ierse priester al 27 jaar in eenzaamheid zit. Ik zie een vieze oude man die de krant zit te lezen en ons vriendelijk doch dringend verzoekt de omgeving maar even te verkennen. Op de route wijst onze chauffeur van vandaag Fr. Ambrosius me op een Kingfisher, een mooie vogel die gelukkig blijft zitten waardoor ik die redelijk op de foto krijg.

Dan terug naar het seminarie waar we vijf minuten te laat arriveren: ze hebben daar net een cobra gevangen, gedood en verbrand. Jammer dat ik dat miste. Dan terug naar Indore met uiteraard een extra passagier, een zwijgzaam type die eigenlijk niet kan lachen, wat we verder toch wel veel doen. Net als ik denk dat we er bijna zijn gaan we rechtsaf en komen bij alweer een seminarie. Leuke pater die veel vertelt en uiteraard drinken en eten. Ook hier de al veel gezien verbazing dat ik mijn koffie zwart zonder suiker drink. Een nieuwe heerlijkheid: iets erg zoets van suikerwerk, moet nog eens vragen wat dat was, heerlijk! Dan naar Jan Vikas maar onderweg trakteert George alweer op ijs vanwege de WC titel.

Dan thuisgekomen opfrissen, skypen met het thuisfront en alweer aan tafel. Lekker biertje er bij, ik bewaar de helft van de liter voor later vanavond. Straks m’n matrassen omdraaien. Vandaag in de gesprekken bleek dat er speciaal voor mij een nieuw matras is gekocht. Alleen jammer dat het planhard is. De collega’s van George hebben hem uitgelachen, hij had juist een zachter matras moeten regelen. We lachen er beiden om en schudden elkaar maar weer eens de hand. De relatie is werkelijk verbluffend. Tijdens de maaktijd vroeg hij wat we morgen gaan doen. Ik stelde voor om het werk tot dusver maar eens serieus te bespreken, dat is hij een beetje uit de weg gegaan. Gelukkig stemde hij in dus morgen de eerste evaluatie.