Gewerkt aan de Q&A lijst voortvloeiend uit de brainstorm en daardoor ook weer een aantal gesprekken gevoerd met de stafleden om meer duidelijkheid te krijgen over een aantal zaken. Taal blijft wel een probleem omdat eigenlijk allen Rahul en Dinisch goed Engels spreken, de rest is eigenlijk puur Hindi. Het kost dus wat meer moeite en tijd dan je eigenlijk wilt maar het werkt wel.
De medische zorg wordt door een combinatie van Jan Vikas en de Sarvodaya Sramik Mahila gegeven. Er wordt dan een sessie voorbereid in 1 van de slums. Vanuit het overheidsziekenhuis komen dan een dokter en zuster die daar zitting houden en de mensen die zich melden krijgen een check up en eventueel basismedicijnen als paracetaol. Als er meer nodig is worden ze naar het ziekenhuis verwezen. Om daar kosteloos geholpen te worden moet je in het bezit zijn van een BPL-kaart. Deze Below Poverty Line kaart geeft toegang tot een aantal services zoals de medische maar je krijgt ook een flinke korting op de basis levensmiddelen als graan en rijst. Het probleem is dat je de kaart allen krijgt als je een ID-kaart van Indore hebt. De migranten hebben die niet want ze komen uit een dorp in de wijde omgeving. Ze kunnen proberen zo’n kaart te krijgen maar dat duurt zeker 6 maanden. Ik zal niet alle procedures beschrijven maar je kunt je voorstellen dat zo’n 20% van de mensen die er recht op hebben, de kaart niet hebben. Er is geen oplossing voor vandaar dat de mededeling van de minister vorige week zo werd verwelkomd. Al met al wordt er goed werk verricht waarbij er geen onderscheid wordt gemaakt tussen leden van de Sarvoday Sramik Mahila en niet-leden. En zo hoort het natuurlijk ook.
Daarna met de staf ‘smiddag nog verder gepraat over de financiële kant van de SSM. Ik ontdek dat het afgelopen boekjaar het aantal leden met 25% is toegenomen. Dit is veroorzaakt doordat er een specifieke verzekering is gekoppeld aan het lenen en sparen van geld. De minimum verplichte inleg op de spaarrekening is 25 Roepie per maand (€ 0,40 !!!!) oftewel € 4,80 per jaar.
Afgelopen zaterdag is er tijdens de meeting met de teamleiders door de teamleiders gesteld dat zij dit jaar minimaal 100-150 nieuwe leden zullen aanbrengen. Dit zou een verdubbeling van het huidige ledental betekenen. We praten verder over wat de staf verder kan doen in dat streven en er komt voldoende input voor het marketing- en promotieplan waar ik aan werk. Wederom een leuke sessie. Wie echt geïnteresseerd is in de materie moet maar even roepen, dan praat ik je graag een keer bij als ik weer in Nederland ben.
Rahul, inmiddels mijn beste contact en vriend, blijkt helemaal geen werknemer te zijn maar een ondernemer die een zaak en onroerend goed heeft en mensen voor zich heeft werken. Hij is vrijwilliger hier en ik ben met hem vanavond om half zes de stad in geweest. Eerst drie dames afleveren en toen de weekmarkt over.
Incredible India! Toen naar een koffiebar waar ik voor het eert sinds ik hier ben een espresso (dubbele) heb gehad. Heerlijk. Helaas was het in verwesterde ongeving waar de muziek knetterhard stond, de gasten dus tegen elkaar schreeuwen en praten dus onmogelijk was. Ik heb bij het afscheid maar even de manager gevraagd of hij het op prijs stelde me nog een keer te zien. Natuurlijk zei hij ja dus heb ik hem gezegd dat die kans er niet is als hij de muziek niet op een normaal niveau zou zetten. Onmiddellijk een bevel naar een medewerker en de muziek gaat zachter. Rahul kon het bijzonder waarderen en zei weer een leuke les gehad te hebben. Hij vindt het vreselijk dat de nieuwe middenklasse hun cultuur zo snel laten veramerikaniseren, je ziet zelfs meisjes van een jaar of 18 met shorts, ongehoord in India!
Toen naar Rahul z’n kantoor dat hij in de buurt bezit maar niet gebruikt. Zijn zwager, ook Rahul alleen 5x zo breed, runt op de etage er onder een bedrijf dat zich bezighoudt met het invorderen van schulden voor de grotere geldverstrekkers als Barclays. Dat gaat wat anders dan bij ons, er lopen wat meer dan gemiddeld bredere types rond zal ik maar zeggen. We gaan naar het dakterras met een schitterende zicht op de Mahatma Gandhiweg en een leuke kruising waar alles beweegt en geluid maakt. Een politieagent houdt alles in het gareel….
Morgen een bespreking met George, de evaluatie vandaag kwam er niet van omdat hij met iemand anders naar een collega moest om wat te regelen en die persoon te introduceren. Morgen beter..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten