Feestje

Vanochtend begonnen met het uitwerken van de notities van gisteren toen we de mogelijkheden bespraken van papier-recycling. Het blijkt geen optie te zijn: de investeringen zijn te groot en de capaciteit van de machines te klein om de circa 500 kilo die dagelijks binnen zal komen, economische te verwerken. Een kleinschalig systeem lijkt meer geschikt voor bijvoorbeeld een dorp waarvan 10 families van kunnen leven, aangenomen dat ze de investering van circa 2 ton niet zelf hoeven te dragen. Een berekening gebaseerd op actuele prijzen die je voor gerecycled papier kan krijgen levert dan bij een productie van 15.000 kg een verlies op van 400.000 roepies. Jammer maar het is niet anders. Als alternatief bekijken we nu de productie van papieren tassen, gemaakt van oude kranten. We hopen wat informatie van een bedrijf die de vouwmachine kan leveren te krijgen zodat we wat rekenwerk kunnen verrichten.

Vandaag was ook de dag dat de bank werd bezorgd. Het was een echte verrassing voor George die zich even geen houding kon geven maar daarna toonde er blij mee te zijn. Provisorisch neergezet en “officieel” in gebruik genomen.

Voor de lunch waren de teamleiders uitgenodigd en George zijn verjaardag werd gevierd met een uitgebreide lunch. De hele morgen zijn 4 vrouwen bezig geweest met de voorbereiding maar het resultaat mocht er zijn. Na het toezingen en het overhandigen van cadeaus werd er volop gegeten, ook door een paar kinderen die hun moeder vergezelden. Na de lunch moest en zou ik met teamleiders op de foto. Eén van de kinderen wil dicht bij me zitten, de andere moest er niets van weten.

Vanavond hebben we ook George zijn verjaardag gevierd met een achttal collega’s van hem. Erg gezellig en de meeste kende ik inmiddels van de bezoekjes. We startten met erg veel chips en andere heerlijkheden, whisky, bier en frisdrank. De vaders zijn niet vies van een borrel en jullie kennen me wel. Kortom prima atmosfeer. Direct aansluitend het eten, zoals gewoonlijk uitbundig en veel en deze keer met gefrituurde vis: fantastisch. Eén van de collega’s dacht mij te laten struikelen over wat Hindi woorden die allemaal met een k begonnen of zoiets. Ik natuurlijk direct terug met “Leentje leerde Lotje lopen langs de Lange Lindelaan, alom hilariteit en klaar.

De maaltijd is bijna klaar. Hoe je dat merkt? Nu, dat is eenvoudig, de gasten vertrekken. Voor je het weet zijn ze weg. Zeer bijzonder. George , Rahul en ik hebben op z’n Nederlands gezellig nagetafeld onder het genot van … een glas whisky, koffie bestaat dan al lang niet meer.
Morgen om 8:00 naar de mis waar alweer de verjaardag wordt gevierd. Ik ben benieuwd en neem deze keer de camera wel mee.