Na een redelijke voorspoedige vlucht, zei het een uur vertraging op het traject Indore-Delhi, om half 6 vanmorgen gearriveerd op Schiphol. Treinkaartje gekocht maar kreeg direct daarna een sms'tje van Marieke: geen kaartje kopen, we zijn er! Ik was dus vroeger dan ze dachten dus kaartje weer ingewisseld (goede service van de NS) en me naar huis laten rijden door Marieke en Arja. Dat wordt acclimatiseren dit weekend, wat een verschil!
Ik werd gisteravond weggebracht door George en de zusters, gereden door Anil. Dwars door de hele stad en dan merk je pas hoe groot Indore is. Bij het inchecken krijg ik te horen dat we een half uur vertraging hebben (dat is dus IST!). Ik zit lekker te lezen als de mevrouw die me incheckte voor me staat met mijn PalletsOnly visitekaartje: of ik maar even mee wil gaan, er zijn twee heren die me willen spreken. Ik ben verbaasd maar ga braaf mee. Staan daar Rahul en Monu breed grijnzend op me te wachten! Lekker koffie gedronken en nog wat gekletst. Wat een gozers, dat ze ook nog de moeite nemen helemaal naar de andere kant van de stad te rijden om me uit te zwaaien, top! Dan echt afscheid en op weg naar het vliegtuig.
Ik heb een plaats bij de nooduitgang gekregen, want ik ben wat lang, zeer attent. Naast me zit een jonge Fransman, inkoper van ondergoed voor de Carrefour retail organisatie. Hij was 4 jaar geleden begonnen in Litouwen, toen 2 jaar Sjanghai maar nu was India veel interessanter: China wordt te duur! Leuk gezelschap. Hij vertelde me dat wonen in Delhi duur is: 80m2 voor € 1.000 in de maand terwijl het wassen en strijken van een overhemd € 0.05 kost..... hoezo tegenstellingen!
In Delhi snel inchecken, ik betaal € 70 voor een economy comfort stoel voor de KLM vlucht (scheelt € 20 met de heenvlucht en geniet van de beenruimte. Ongeveer bij elkaar 4 uur geslapen en dan de landing op de Kaagbaan, dus lekker snel bij de terminal.
Eind van een fantastische ervaring die behalve, hoop ik, een goed product ook veel vrienden heeft opgeleverd. Ik ga zeker terug!
Jullie allemaal bedankt voor het volgen en we spreken elkaar!
Strategisch advies voor Jan Vikas Society, t.b.v. "Waste Recycling Cooperative".
Indore, land van de Holkars
Indore, Maharadja Hokar - Jan Vikas Society - Rajwada, 200 jaar oud, 7 verdiepingen hoog en centrum van bedrijvigheid.
zaterdag 16 april 2011
vrijdag 15 april 2011
Afscheid
Vandaag de laatste dag, ik zal Indore en vooral de mensen hier missen. Beide hebben een geweldige indruk achtergelaten. Gisteren een prachtige dag gehad waarin dus de hele recycling cycle aan bod kwam. Vandaag gaat het meer over "Organic Waste".
Aan het eind van de ochtend vertrekken we naar de “Mandi” de groothandelsmarkt voor groenten en fruit. Jan Vikas heeft daar een voorstel neergelegd om het terrein dagelijks schoon te maken en het organische afval, circa 10 ton per dag, te verwerken tot compost en bio-gas. Het voorstel is afgewezen maar de officiële brief is nog niet verzonden en dan kan je nog niet verder in het proces. Frustrerend omdat nu die 10 ton gewoon wordt gestort op de dump.
Bloedheet vandaag en ik ben blij als we rond 12:30 weer terug zijn. Er staat om 13:00 uur een lunch met de staf op het programma om afscheid van mij te nemen. Dat wordt uiteraard wat later, IST, maar dan zijn er aardige woorden en ook twee cadeaus: een t-shirt en het symbool van India, een fraai belegde zilverachtige pauw. Ik bedank hen allemaal oprecht en we gaan lekker lunchen.
Speciaal voor mij is er kip-tandoori, en ik deel twee flessen bier met George.
Na de lunch rond ik af met het maken van 2 DVD’s: 1 met de foto’s en 1 met alle documenten die de afgelopen periode zijn gemaakt, best een aardig pakket geworden waar ze hoop ik nu mee aan de slag gaan.
Vanavond om 18:30 richting vliegveld en dan op weg naar huis. Toch ook wel erg prettig, 38 gr en volgende week nog hoger is toch wel wat te warm.
Aan het eind van de ochtend vertrekken we naar de “Mandi” de groothandelsmarkt voor groenten en fruit. Jan Vikas heeft daar een voorstel neergelegd om het terrein dagelijks schoon te maken en het organische afval, circa 10 ton per dag, te verwerken tot compost en bio-gas. Het voorstel is afgewezen maar de officiële brief is nog niet verzonden en dan kan je nog niet verder in het proces. Frustrerend omdat nu die 10 ton gewoon wordt gestort op de dump.
Bloedheet vandaag en ik ben blij als we rond 12:30 weer terug zijn. Er staat om 13:00 uur een lunch met de staf op het programma om afscheid van mij te nemen. Dat wordt uiteraard wat later, IST, maar dan zijn er aardige woorden en ook twee cadeaus: een t-shirt en het symbool van India, een fraai belegde zilverachtige pauw. Ik bedank hen allemaal oprecht en we gaan lekker lunchen.
Speciaal voor mij is er kip-tandoori, en ik deel twee flessen bier met George.
Na de lunch rond ik af met het maken van 2 DVD’s: 1 met de foto’s en 1 met alle documenten die de afgelopen periode zijn gemaakt, best een aardig pakket geworden waar ze hoop ik nu mee aan de slag gaan.
Vanavond om 18:30 richting vliegveld en dan op weg naar huis. Toch ook wel erg prettig, 38 gr en volgende week nog hoger is toch wel wat te warm.
Recycle Chain.
Vandaag stond de hele dag in het teken van de recycle chain. We (Rahul, Monu en ik) gingen op pad om alle stadia te bekijken van het picken tot en met het gereed product.
We gaan dus op zoek nar de eerste pickers en dat zoeken duurt niet lang, overal in de stand zijn ze actief. Dan door naar een wat grotere “shop” waar het afval wordt verkocht door de pickers en waar het verder wordt gesorteerd en verwerkt. Er werken 7 mensen in de shop die allemaal hun specifieke taak hebben.
Dan door naar een grote wholesaler. Het bedrijf wordt gerund door een Moslim Haji Guddu, een sociale werkgever die 25 mensen te werk stelt in zijn bedrijf “Goodwill Traders”. Hij is één van de toekomstige klanten en is blij met het initiatief, als er goed wordt gesorteerd hoeft hij dat, zoals nu wel het geval is, niet meer te doen. We krijgen een volledige rondleiding en de onvermijdelijk “Chai” (thee met melk) ontbreekt ook niet.
Dan gaan we terug naar kantoor voor de lunch en we nemen afscheid van Roy die naar huis vertrekt. Eerst met de bus naar Bhopal, dan met de trein naar Chennai waar hij afscheid gaat nemen van een terminale zus, en dan door naar huis. We spreken af dat we elkaar na 10 mei, als hij terug is skypen.
Na de lunch gaan we weer op pad, nu naar een recycleerder die het ingezamelde plastic verwerkt tot granulaat en ook waterslangen produceert met het gemaakte granulaat. Toeval of niet, ook hij is een Moslim, trotse vader van drie zoenen en een dochter en hij laat graag zijn bedrijf zien. Zeer ongezonde omstandigheden bij de productie omdat hij een verouderde techniek gebruikt waarbij nog al wat vervelende gassen vrijkomen en ook de temperatuur in de oude gebouwtjes ongezond hoog is.
Tenslotte gaan we nog op bezoek bij een denim (broekenfabrikant), de eigenaar ontmoette ik bij Rahul thuis. Ze produceren 4.000 broeken per dag en hebben net geïnvesteerd in nieuwe machines die de productie op zesduizend gaat brengen. Ze leveren voor 20 klanten (merken) broeken en dan alleen voor de thuismarkt van Indore. Ze kunnen als ze willen nog verder groeien tot 11.000, dat is de totale behoefte van Indore. In Indore wonen inmiddels officieel 1,6 miljoen mensen maar in feite zijn dat er 2,5 miljoen. Door de enorme groei met migranten uit de wijde omgeving barst de stad letterlijk uit z’n voegen.
De nieuwkomers betrekken eerst “temporary houses” zoals ze dat hier noemen. Hoe en wanneer dat opschuift weet eigenlijk niemand. Voor die nieuwkomers is er weinig zicht op een goed bestaan. Het oude verhaal gaat ook hier op: het gras is altijd groener aan de overkant. In dat verband is er ook goed nieuws. Jan Vikas heeft gisteren een overeenkomst gesloten met twee “agencies” om trainingen te gaan verzorgen voor werkloze jongeren. Je moet dan denken aan basis vorming als lasser, timmerman en chauffeur voor de mannen en huishouden voor de vrouwen. Die chauffeursopleiding gaat overigens via Tata (ja die van de Hoogovens en grootste autoproducent hier). Daar leren ze niet alleen rijden (op zich al een avontuur hier) maar ook wat simpele technische zaken van de Tata zelf. Ze worden aan werk geholpen via Tata die klanten aanbiedt voor gekwalificeerde chauffeurs te zorgen. Mooi initiatief van de meest gerespecteerde en graag geziene zakenman Ratan Tata.
Na dat bezoek naar het Crown Park waar we een biertje op het dakterras hebben gedronken en lekker hebben gegeten. Om 23 uur terug en nog even met het thuisfront geskypt. Morgen de laatste dag!
We gaan dus op zoek nar de eerste pickers en dat zoeken duurt niet lang, overal in de stand zijn ze actief. Dan door naar een wat grotere “shop” waar het afval wordt verkocht door de pickers en waar het verder wordt gesorteerd en verwerkt. Er werken 7 mensen in de shop die allemaal hun specifieke taak hebben.
Dan door naar een grote wholesaler. Het bedrijf wordt gerund door een Moslim Haji Guddu, een sociale werkgever die 25 mensen te werk stelt in zijn bedrijf “Goodwill Traders”. Hij is één van de toekomstige klanten en is blij met het initiatief, als er goed wordt gesorteerd hoeft hij dat, zoals nu wel het geval is, niet meer te doen. We krijgen een volledige rondleiding en de onvermijdelijk “Chai” (thee met melk) ontbreekt ook niet.
Dan gaan we terug naar kantoor voor de lunch en we nemen afscheid van Roy die naar huis vertrekt. Eerst met de bus naar Bhopal, dan met de trein naar Chennai waar hij afscheid gaat nemen van een terminale zus, en dan door naar huis. We spreken af dat we elkaar na 10 mei, als hij terug is skypen.
Na de lunch gaan we weer op pad, nu naar een recycleerder die het ingezamelde plastic verwerkt tot granulaat en ook waterslangen produceert met het gemaakte granulaat. Toeval of niet, ook hij is een Moslim, trotse vader van drie zoenen en een dochter en hij laat graag zijn bedrijf zien. Zeer ongezonde omstandigheden bij de productie omdat hij een verouderde techniek gebruikt waarbij nog al wat vervelende gassen vrijkomen en ook de temperatuur in de oude gebouwtjes ongezond hoog is.
Tenslotte gaan we nog op bezoek bij een denim (broekenfabrikant), de eigenaar ontmoette ik bij Rahul thuis. Ze produceren 4.000 broeken per dag en hebben net geïnvesteerd in nieuwe machines die de productie op zesduizend gaat brengen. Ze leveren voor 20 klanten (merken) broeken en dan alleen voor de thuismarkt van Indore. Ze kunnen als ze willen nog verder groeien tot 11.000, dat is de totale behoefte van Indore. In Indore wonen inmiddels officieel 1,6 miljoen mensen maar in feite zijn dat er 2,5 miljoen. Door de enorme groei met migranten uit de wijde omgeving barst de stad letterlijk uit z’n voegen.
De nieuwkomers betrekken eerst “temporary houses” zoals ze dat hier noemen. Hoe en wanneer dat opschuift weet eigenlijk niemand. Voor die nieuwkomers is er weinig zicht op een goed bestaan. Het oude verhaal gaat ook hier op: het gras is altijd groener aan de overkant. In dat verband is er ook goed nieuws. Jan Vikas heeft gisteren een overeenkomst gesloten met twee “agencies” om trainingen te gaan verzorgen voor werkloze jongeren. Je moet dan denken aan basis vorming als lasser, timmerman en chauffeur voor de mannen en huishouden voor de vrouwen. Die chauffeursopleiding gaat overigens via Tata (ja die van de Hoogovens en grootste autoproducent hier). Daar leren ze niet alleen rijden (op zich al een avontuur hier) maar ook wat simpele technische zaken van de Tata zelf. Ze worden aan werk geholpen via Tata die klanten aanbiedt voor gekwalificeerde chauffeurs te zorgen. Mooi initiatief van de meest gerespecteerde en graag geziene zakenman Ratan Tata.
Na dat bezoek naar het Crown Park waar we een biertje op het dakterras hebben gedronken en lekker hebben gegeten. Om 23 uur terug en nog even met het thuisfront geskypt. Morgen de laatste dag!
Abonneren op:
Posts (Atom)