We gaan dus op zoek nar de eerste pickers en dat zoeken duurt niet lang, overal in de stand zijn ze actief. Dan door naar een wat grotere “shop” waar het afval wordt verkocht door de pickers en waar het verder wordt gesorteerd en verwerkt. Er werken 7 mensen in de shop die allemaal hun specifieke taak hebben.
Dan door naar een grote wholesaler. Het bedrijf wordt gerund door een Moslim Haji Guddu, een sociale werkgever die 25 mensen te werk stelt in zijn bedrijf “Goodwill Traders”. Hij is één van de toekomstige klanten en is blij met het initiatief, als er goed wordt gesorteerd hoeft hij dat, zoals nu wel het geval is, niet meer te doen. We krijgen een volledige rondleiding en de onvermijdelijk “Chai” (thee met melk) ontbreekt ook niet.
Dan gaan we terug naar kantoor voor de lunch en we nemen afscheid van Roy die naar huis vertrekt. Eerst met de bus naar Bhopal, dan met de trein naar Chennai waar hij afscheid gaat nemen van een terminale zus, en dan door naar huis. We spreken af dat we elkaar na 10 mei, als hij terug is skypen.
Na de lunch gaan we weer op pad, nu naar een recycleerder die het ingezamelde plastic verwerkt tot granulaat en ook waterslangen produceert met het gemaakte granulaat. Toeval of niet, ook hij is een Moslim, trotse vader van drie zoenen en een dochter en hij laat graag zijn bedrijf zien. Zeer ongezonde omstandigheden bij de productie omdat hij een verouderde techniek gebruikt waarbij nog al wat vervelende gassen vrijkomen en ook de temperatuur in de oude gebouwtjes ongezond hoog is.
Tenslotte gaan we nog op bezoek bij een denim (broekenfabrikant), de eigenaar ontmoette ik bij Rahul thuis. Ze produceren 4.000 broeken per dag en hebben net geïnvesteerd in nieuwe machines die de productie op zesduizend gaat brengen. Ze leveren voor 20 klanten (merken) broeken en dan alleen voor de thuismarkt van Indore. Ze kunnen als ze willen nog verder groeien tot 11.000, dat is de totale behoefte van Indore. In Indore wonen inmiddels officieel 1,6 miljoen mensen maar in feite zijn dat er 2,5 miljoen. Door de enorme groei met migranten uit de wijde omgeving barst de stad letterlijk uit z’n voegen.
De nieuwkomers betrekken eerst “temporary houses” zoals ze dat hier noemen. Hoe en wanneer dat opschuift weet eigenlijk niemand. Voor die nieuwkomers is er weinig zicht op een goed bestaan. Het oude verhaal gaat ook hier op: het gras is altijd groener aan de overkant. In dat verband is er ook goed nieuws. Jan Vikas heeft gisteren een overeenkomst gesloten met twee “agencies” om trainingen te gaan verzorgen voor werkloze jongeren. Je moet dan denken aan basis vorming als lasser, timmerman en chauffeur voor de mannen en huishouden voor de vrouwen. Die chauffeursopleiding gaat overigens via Tata (ja die van de Hoogovens en grootste autoproducent hier). Daar leren ze niet alleen rijden (op zich al een avontuur hier) maar ook wat simpele technische zaken van de Tata zelf. Ze worden aan werk geholpen via Tata die klanten aanbiedt voor gekwalificeerde chauffeurs te zorgen. Mooi initiatief van de meest gerespecteerde en graag geziene zakenman Ratan Tata.
Na dat bezoek naar het Crown Park waar we een biertje op het dakterras hebben gedronken en lekker hebben gegeten. Om 23 uur terug en nog even met het thuisfront geskypt. Morgen de laatste dag!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten