Meeting en een overval

Vandaag (eindelijk) een goede meeting gehad met George en Roy en het Businessplan volledig doorgenomen en instemming verkregen. Dat kostte wat moeite maar uiteindelijk viel de beslissing dat het plan tot uitvoer zal worden gebracht. Ik had gevraagd het plan uit te printen maar dat was helaas niet het geval, dus maar vanaf het beeldscherm gewerkt. Omdat Georg vertrekt was het cruciaal dat Roy zijn “ja”zou geven. Dat deed hij eigenlijk pas toen George even weg was. Van de week maken we verder afspraken over het vervolg, mijn betrokkenheid en zo meer. Ik heb er nu een goed gevoel over en na een gesprek met Rahul vanmiddag, de beoogde projectmanager, is dat alleen maar toegenomen. We gaan het volgen. Inmiddels ook begonnen met het schrijven van het formele advies en wat notities over mijn waarnemingen en de valkuilen die er zullen zijn. Dat bied ik donderdag aan.

Woensdagmorgen staat er een stafmeeting op het programma waarbij ik wat beelden over Nederland laat zien en ook de meegebrachte Holland souvenirs ga uitdelen,. Gelukkig heb ik genoeg zodat iedereen wast krijgt, al is het maar een sleutelhanger met Delfts blauwe klompjes! De stroopwafels vinden ze in ieder geval al lekker.
Ik zat om 5 uur vanmiddag even met Rahul te praten die me vertelde dat ik zo weg ging met de “fathers” en “sister”. Ik wist van niks maar het bleek dat we naar het zusterhuis gingen van de orde waar Suchita en Lilly bij horen. Een echte "overval". Dus in de auto, na eerst mijn pillen te hebben genomen en me weer met Deet behandeld te hebben, en op pad naar weer een ander gedeelte van Indore. Lekker in de spits dus de chaos was maximaal. Het zusterhuis ligt aan een mega drukke weg, heel anders dan hier waar het, zei het relatief, rustig is.

We werden met een officiële ceremonie ontvangen dus weer een stip met rijstkorrels en nu ook een slinger om de nek. De orde is gesticht door een Nederlandse, ze heeft hier jaren gewerkt en is toen terug gegaan naar Uden waar ze overleed. Ze is gecremeerd en haar as is hier begraven en een mooi monumentaal graf.
Ten uiteraard eten en tot mijn grote verrassing e genoegen hadden ze echet patat gemaakt. Ze vroegen me of het “lekker” was. Dat kon ik beamen en ze zeiden vol trots dat ze het patat bakken van Zuster Simons (de stichtster) hadden geleerd.
Aan de aankleding van de zaal was de vrouwelijke hand goed zichtbaar, zeker vergeleken met de kale bedoening bij de mannelijke tegenhangers, en daar heb ik er wat van gezien! Blij met de complimenten uitgebreid de souvenir uitstalling bewonderd en daar stond zowaar een houten klomp(je). Ik kon dus eindelijk laten zien aan Roy en Georde wat een “wooden shoe” nu was. Leuk was nog dat Roy, volkomen onwetend, zijn "Junior" daar tegenkwam, op verlof uit Zimbabwe. Morgen komt hij naar Palda, dan wat verder met hem praten. Leuke jongen vent.

Morgenmiddag met Rahul de stad in en shoppen en tempels etc. bekijken. Ik heb er zin in!