George en Roy bezworen me vooral met mijn vrouw en kinderen op vakantie te komen, ik hoef alleen de reis te betalen, de rest is geregeld. We zullen zien of dat er ooit van komt en dan betalen we uiteraard voor ons verblijf, het is hier echt geen vetpot.
Aan het einde van de ochtend naar een soort van proefboerderij geweest waat rundvee wordt gehouden. Het ras is 100% puur Indiaas zoals de aanwezige dierenarts me vertelde. Een enorm stier voert de kudde aan en heeft concurrentie van 4 kleinere exemplaren. De koeien geven zo’n 10-12 liter melk per dag. Bijzonder is dat de boerderij gebruik maakt van bio-gas. Er zijn een aantal, wat verwaarloosde proefopstellingen en ze hebben een werkende die onder andere voor de verlichting wordt gebruikt.
Daarna naar een tehuis voor verstoten vrouwen of ze zijn weggelopen omdat ze werden misbruikt. Daar wordt onder andere garen gesponnen, er wordt geweefd en zo nog meer “nuttige” zaken. Ook dat bestaat hier en functioneert met behulp van donaties en door de verkoop van de geproduceerde producten.
Aan het eind van de middag met George en Rahul (Anil rijdt) naar een bijzondere plaats: de graftombes van de Holkars, Chhartri Baugh. Hun as ligt in tombes die zo’n 100-300 jaar oud zijn. Helaas niet allemaal even goed onderhouden maar er wordt gerestaureerd. We zijn de enige bezoekers en er is wat uitleg van de daar wonende (!) familie. We bezoeken daarna een eindje verderop een andere “cenotaph” en ook daar, veel, uitleg en behulpzaamheid van de familie die daar woont en toezicht houdt.
De bouwwerken zijn ongelofelijk mooi versierd, in perfecte symmetrie, waarin in het keiharde gesteente allerlei Hindu goden en motieven zijn gebeiteld. Onvoorstelbaar dat het er na 300 jaar nog zo perfect uitziet. Rahul geeft de nodige uitleg over welke goden zijn afgebeeld en vertelt het nodige over de geschiedenis en gewoonten van de Hindu’s.
Dan gaan we door naar iets heel anders: een maand geleden is een park geopend wat hypermodern is en waterpartijen en parkgedeeltes kent. De toegang bedraagt 25 roepies en voor kinderen onder de 10 jaar is dat 10 roepies. Dat betekent dat je de arme bevolkingsgroep, de grote meerderheid, daar niet zult zien, die prijzen beteken voor een familie van zeg 4 personen een halve dag loon…
Maar ook dit is Indore en je kan je voorstellen dat ze, als ze de bevolkingsgroei van 10% (!!) per jaar omlaag kunnen brengen en er in slagen de armoede effectief te lijf te gaan, er over 20 jaar een mooie stad kan zijn. Nu is alles ofwel vervallen (beton heeft erg te lijden van het klimaat) of in aanbouw waarbij je je bij voortduring afvraagt waarom een stuk van 10 meter weg, meestal bij een rotonde niet is afgemaakt waardoor twee redelijke wegen aan elkaar zouden zijn gekoppeld. Nu ga je letterlijk over een stuk landweg hotsend van de ene strook asfalt of beton naar de volgende (uiteraard al toeterend).
Morgenochtend de presentatie afmaken en dan met Rahul een dagje “recyclen”: we gaan naar de waste-pickers, de shop, de wholesaler en naar een recyclingbedrijf. Als er tijd is gaan we ook nog naar een spijkerbroeken fabrikant (bij Rahul thuis ontmoet) waar ze per dag, 6 dagen in de week, 4.000 stuks produceren, puur voor de binnenlandse markt.
Op de groepsfoto zie je pas goed hoe groot jij bent, of hoe klein zij zijn.
BeantwoordenVerwijderen